aylar geçti

Aylar geçti diyebilecek kadar yegane hikayemden bahsediyorum bu gece de; 
Aylar geçti. 
Hiç sıkılmamışım seni anlatmaktan.
Hiç sıkılmamışım içimde seni haklı çıkarmaktan. 
Hiç sıkılmayacağım üstelik. 
Hiç vazgeçmedim üstelik. 
Halbuki sende gayet iyi biliyorsun, bir türlü bu defterin kapanmadığını. 
Halbuki bende gayet iyi biliyorum senin için bunun hiçbir anlamının olmadığını. 
Ama bilmen gerek. Senin için bir anlamı olmasının veya olmamasının buralarda hiçbir hükmü olmadığını. 
Zaten neresinden bakarsan bak beklemek dünyanın en yorucu eylemi. 
Seni andım içimde,
Buralarda adını sesli söyleyemiyorum. Ee tabi bağıramayınca insan. ‘Buram ağrıyor buram, buram sızlıyor’ diye. 
Biraz daha ağır oluyormuş yükü. Ama biliyorsun buralar biraz enkaz bölgesi. Sesler aşağı!
Rağmen diyorum sevdiğim. Rağmen seviyorum. 
Ona rağmen, 
buna rağmen, 
en önemlisi de sana rağmen. 
Bi şekilde hallediyorum yaşama işini. Çünkü böylesi daha iyi mi bilmem.
Ama aklına gelebilecek her şeye rağmen.  

26 temmuz  03:20